lørdag 10. oktober 2009

Det hemmelege politiet kjem paa besoek

(Beklagar at eg ikkje har visse norske bokstavar paa tastaturet mitt)
I dag var eg paa sjukehus i Kairo. 'Samir', ein venn av meg fraa den gong me budde i Egypt, havna der for tre dagar sidan, fekk eg vita fredag kveld etter gudstenesta. Det hemmelege politiet hadde storma inn i huset hans. Fem mann kasta seg over han og skamslo han, og endevende alt i huset mens dei leita etter ting. Daa dei ikkje fann noko av interesse, drog dei han med seg til ein annan plass og slengde han ut paa gata med knekt fot. Heldigvis fekk han ringt til ein annan venn, ein kjent egyptisk kunstnar, som fekk soerga for at han kom seg paa sjukehus og betalte 2000 kroner i inngangspengar. Heldigvis finst det enno gode samaritanar mellom oss. Det var han som fortalde meg om kva som hadde skjedd med vaar felles venn.

I dagmorges tok eg derfor Metroen inn til sentrum av Kairo og gjekk ut til sjukehuset. Fann ut at visittida ikkje var foer ein og ein halv time seinare, saa eg fann meg ein plass i skuggen av nokre tre og satt og slappa av for meg sjoelv og saag paa folkelivet, paa gatefeiarane som arbeidde seg meter for meter bortover, paa mannen som hadde ansvaret for parkeringsplassen, paa alle som gjekk til og fraa sjukehuset, nokre i vestlege klaer, bukse og skjorte, andre i egyptisk 'gallabiya', eller ein lang kjortel. Til slutt fekk eg betala dei to kronene det kosta aa sleppa inn paa sjukehuset, og fann fram til etasjen og rommet der 'Samir' laag. Eg hadde ikkje sett han paa 8 aar, saa det var eit hjerteleg gjensyn, men han hadde det ikkje godt. Han foeler seg nedfor, redd og uroleg. Ser ikkje noko framtid for seg sjoelv i Egypt, men kva elles skal han gjera?

Eg spurde han kvifor dette skjedde med han, men han ser ikkje noko spesiell grunn, anna enn at han blir forfylgd fordi han er kristen. Naboane likar han ikkje, seier han. Sjoelv trur eg det er ein kombinasjon av fleire ting. 'Samir' er kunstnar, halvt fransk og har langt haar og skjegg. Han passar ikkje inn i det egyptiske samfunnet, som er veldig intolerant for alle som er annleis. Eg er glad eg fekk hjelpa han litt i den vanskelege situasjonen han er i no, og glad for at kyrkja her nede ikkje kjem til aa gloyma han heller.

I natt reiser me tibake til Noreg etter ti dagar i Egypt. Det var rart aa komma tilbake hit etter meir enn 8 aar. Mykje var det samme , men ting hadde endra seg og. Gatene var om mogleg endaa meir kaotiske enn foer. Det var like varmt, og like stoevete som me kunne huska. Pyramidane sto der enno :D
Desse dagane har me sett alle dei gamle plassane der me gjekk daa me budde her, besoekt den gamle husverten vaar, budd hos fleire av dei utanlandske vennene vaare, men gjort lite 'turistting', bortsett fraa den obligatoriske turen til pyramidane.

Saa er det tilbake til Os, til konfirmantar, gravferder, gudstenester og alt anna som hoyrer med til prestelivet.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar